Vrijdag 2 augustus 2019, door Timo

De wekker gaat om kwart voor 7 en de laatste volledige dag is aangebroken. Eerst even naar Gradska Kafana voor ons op een na laatste ontbijtje. Vervolgens gaat Femke samen met Eline, Maarten en Aleksandar terug naar Vrdnik omdat er bij het zwembad iets mis was gegaan met de betaling. Lotte is helaas nog steeds ziek en blijft tot het einde van de middag bij het hostel.

De rest van de groep haalt Mirko en de zusjes Andrea en Sandra op en rijden (offroad) naar het kamphuis om daar alle banken en tafels binnen te zetten. We rijden vervolgens naar het Roma huisje in Ruski Krstur om onze werkzaamheden daar voort te zetten. Omdat Mirko geen rolmaatjes heeft meegenomen moeten we dit nog bij de bouwmarkt halen. Marijn vraagt nog even voor de zekerheid: “Hebben we nog meer nodig dan alleen de rolmaatjes?” “Nee hoor dit is alles wat we nodig hebben”, zegt Mirko. Maar als we terugkomen van de bouwmarkt blijkt toch nog dat we een zaag nodig hebben om de houten platen op maat te zagen. Dus nu kunnen we weer terug naar de bouwmarkt om een zaag te gaan kopen. Binnen in het huisje worden er houten platen vastgemaakt aan het plafond met daar tussen isolatie materiaal van glaswol. Omdat er hier wel erg veel stofdeeltjes bij vrij komen wordt en naast de zaag die verdacht veel lijkt op een broodmes, ook vier mondkapjes aangeschaft. Om 1 uur zijn we klaar met het bevestigen van het plafond en gaan vervolgens terug naar het hostel om de jeukende glaswoldeeltjes van onze huid af te wassen, een middag dutje te doen en daarna om 4 uur naar Novi Sad te gaan om daar samen met de familie van Aleksander en Mirko een hapje te eten op het fort.

Onderweg naar Novi Sad zijn we Marijn al weer na 5 minuten kwijt omdat Marijn nog nooit van een achteruit kijk spiegel heeft gehoord. Daarom worden wij weer noodgedwongen achter Femke aan te rijden. Boven op het fort wordt een soort van zittend lopend buffet besteld waarbij je van allerlei verschillende Servische gerechten kan proeven. Nadat de buikjes goed vol en rond zitten maken we nog even snel een groepsfoto en vertrekken we gehaast naar een klein kerkje in de stad waar de Nederlandse muzikant Hanne de Vries een optreden geeft. Het is een gemengd publiek van Serven en andere Nederlanders die hier ook de Roma hulp bieden. Het een bijzonder leuk optreden. Je ziet Aleksander en Mirko erg genieten en dat is leuk om te zien. Na afloop nog even op de foto met Hanne en daarna weer terug naar het hostel om nog even wat te drinken, afscheid te nemen en ons vervolgens mentaal voor te bereiden op de terugreis.

“wij zullen jullie missen”