De wekker gaat vroeg, want we moesten onze tas gaan inpakken. Nadat we ingepakt waren moesten de koffers verdeeld worden over de auto’s, zodat we in één keer door konden rijden naar het restaurant. Toen we er waren kwamen wij er achter dat er 2 van de 4 sleutels kwijt waren. Toen begon de stress. Iedereen moest zijn zakken controleren op sleutels. Niemand iets gevonden. Dan maar de auto’s open maken om in de bagage te zoeken. Ook niks gevonden. Na wat contact met Lotte die in het hostel die nog even uitziekte, bleek dat ze gewoon op de deur zaten aan de andere kant. We hebben in het restaurant afscheid genomen van Alexander en Mirko. Nu konden we eindelijk Lotte ophalen en vertrekken richting Boedapest airport.

Eenmaal onderweg stopten we even bij een tankstation voor een korte plaspauze en om te tanken. Toen we op het punt stonden om onze reis te vervolgen, bleek de telefoon van Jermo kwijt te zijn. Allemaal zijn we gaan zoeken op het tankstation. In de wc, bij de pomp, in de auto maar niks gevonden. Toen dacht Jermo dat hij hem bij het treinspoor had vergeten. Dus is er een auto terug gegaan om te zoeken daar. Onder tussen wachten de anderen tot ze terug kwamen onder genot van een lekker ijsje. Een tijdje later kwam de auto terug met slecht nieuws. Geen telefoon. We besloten onze weg te vervolgen. Naar de grens van Hongarije. Waar we al snel kwamen. Het duurde 2 en een half uur voordat we er door waren omdat van iedereen de kofferbak open moest en bij sommige ook nog de tassen werden gecontroleerd.

Eenmaal dat gehad te hebben stonden we in een uurtje op het vliegveld in Boedapest om de huurauto’s in te leveren. Dit ging vrij makkelijk. Hier scheiden de wegen met Femke, Timo en Marijn, die verder zouden gaan met de auto naar Nederland. Na dat we afscheid van hun hebben genomen was het tijd om Lotte’s bagage in te checken en Marijn af te melden. Hierna konden we de weg vervolgen richting het vliegtuig. Na dat we wat gegeten hadden bij de KFC op het vliegveld, kwamen we er achter dat de vlucht 40 minuten vertraagd was. Dat was balen. Na die 40 minuten konden we eindelijk het vliegtuig in terug naar Charleroi Airport te België. Eenmaal geland stonden de ouders ons op te wachten voor de gate. Even afscheid van elkaar nemen, en vervolgens naar huis.